Kinderen in gesloten centra.

Tot 2008 werden in België gezinnen met kinderen opgesloten in gesloten centra voor vreemdelingen in afwachting van een gedwongen repatriëring of in afwachting van het resultaat van de asielprocedure. Talrijke organisaties waaronder UNH CR, Vluchtelingenwerk Vlaanderen, UNICEF, Artsen Zonder Grenzen, Kinderrechtencoalitie Vlaanderen en Beweging Kinderen Zonder Papieren, Spraken zich openlijk uit tegen de opsluiting van minderjarigen.
Als kinderen opgepakt worden en verblijven in een gesloten centrum proberen ze aan het gebeuren een betekenis te geven. Ze hebben vaak het gevoel in de gevangenis te zitten zonder iets verkeerd te hebben gedaan.De omstandigheden doen de opsluiting aanvoelen als een straf waarvan ze het waarom niet begrijpen.
Het juridische discours dat de illegaliteit van de ouders aan de grondslag legt van de opsluiting, is voor kinderen moeilijk te begrijpen. Wat betekent het om illegaal te zijn en niet op Belgisch grondgebied te mogen blijven? Voor kinderen is het logisch dat zij in België mogen verblijven omdat ze hier (al lang) wonen, naar school gaan en zich houden aan de regels en afspraken. Sommige kinderen zijn geboren in België en ervaren hun leefwereld als legitiem.
Anderzijds begrijpen kinderen wel dat illegaal-zijn niet toegestaan is en risico's met zich meebrengt. Ze weten dat hun ouders onzeker zijn over de toekomst, angstig zijn om opgepakt te worden. Ze voelen de constante spanning en stress die zwaar wegen op alle gezinsleden. Een oplossing blijft lang uit, de toelating te blijven ook…

"Terug naar inhoudstafel"

Geen kinderen meer in gesloten asielcentra.

Sinds oktober 2008 kunnen gezinnen met minderjarige kinderen die ons land moeten verlaten, terecht in open terugkeerwoningen. Het is een tijdelijke stop alvorens ze worden gerepatrieerd.
Hoewel de terugkeerwoningen een open karakter hebben bleef toch 79% van de gezinnen ter beschikking van de coaches. Dit wil zeggen dat de meeste gezinnen ter beschikking bleven van de Dienst Vreemdelingenzaken (DVZ). Omdat het om een politieke beslissing gaat, kan de maatregel elk moment teruggeschroefd worden’, zegt Carmen Dupont van de mensenrechtenorganisatie Amnesty International. Daarom wil ze de maatregel ingeschreven zien in de Belgische wetgeving.
Nina Henkens van de Beweging Kinderen Zonder Papieren, wijst op de vaak bruuske manier waarop de gezinnen naar die woonunits worden overgebracht. ‘In de ochtend komt de politie aan het huis van een gezin, dat ogenblikkelijk naar een woonunit moet.’ Dit zou traumatische gevolgen hebben voor de betrokken kinderen.

Duurzame begeleiding

Dat daar verandering in moet komen, daarover zijn de ngo’s het eens. Bijvoorbeeld door zoveel mogelijk een gedwongen overbrenging naar de woonunits overbodig te maken: ‘Al bij het begin van de asielprocedure moeten asielzoekers degelijk begeleid worden’, vindt Stockmans. 'Nu gebeurt coaching enkel door DVZ, als er al een bevel is om het grondgebied te verlaten.' De coaches zijn ambtenaren van de DVZ, waarvan er momenteel te weinig zijn om een goede begeleiding te verzekeren. Bovendien werken ze voor een dienst die de repatriëring van vreemdelingen organiseert.

Daarom is het niet gemakkelijk voor hen om een vertrouwensrelatie met de gezinnen op te bouwen. De Staatssecretaris voor maatschappelijke integratie moet daarom volgens de ngo’s een begeleidingstraject uitwerken in de asielopvang, waarbij men alle verblijfsopties grondig onderzoekt en waarbij men in geval van terugkeer werkt aan een vrijwillige terugkeer vanuit de plaats waar het gezin verblijft.
Pas als het begeleidingstraject in de asielopvang op niets uitdraait, kan een overbrenging naar de woonunits worden overwogen. In dat geval moedigen wij aan dat de DVZ gezinnen niet langer opsluit, maar onderbrengt in open woonunits. Dit begeleidingstraject is verre van gerealiseerd. Zelfs de opvang is vandaag niet gegarandeerd, laat staan een degelijke begeleiding. Het asielbeleid moet niet enkel aan crisisbeheer doen, maar een duurzame trajectbegeleiding uitstippelen.

"Terug naar inhoudstafel"
Bibliography
1. Kinderrechtencoalitie Vlaanderen vzw
2. Mo Betta mondiaal nieuws
Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License